Σημεία συνέντευξης στον «ΣΚΑΪ 100.3»

Σημεία συνέντευξης του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Γιάννη Οικονόμου, στο ραδιοφωνικό σταθμό «ΣΚΑΪ 100.3» και τους δημοσιογράφους, Νότη Παπαδόπουλο και Βασίλη Χιώτη

Για την ομόφωνη καταδικαστική απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου

Η απόφαση ήταν κόλαφος για τον κ. Τσίπρα και για τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι απολύτως αναμενόμενο να βρίσκονται σε αυτή την ακραία σύγχυση. Έχουμε μια απόφαση Ειδικού Δικαστηρίου 13-0. Δεκατρείς δικαστές -ούτε ένας στη μειοψηφία- αποφάσισαν ομόφωνα ότι ο κ. Παππάς είναι ένοχος για παράβαση καθήκοντος. Ένας πρώην Υπουργός, με ομόφωνη απόφαση Ειδικού Δικαστηρίου, καταδικάζεται για παράβαση καθήκοντος και μάλιστα -γιατί έχει και αυτό τη σημασία του- του αποδίδεται η ανώτερη γι’ αυτό το αδίκημα προβλεπόμενη ποινή. Δεν χωρούν αστερίσκοι, υποσημειώσεις, ερμηνείες.

Είναι στίγμα στην πολιτική μας ιστορία, κυρίως όμως, είναι στίγμα στη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Παππάς δεν ήταν ένας τυχαίος Υπουργός, αλλά ο παλιότερος και ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα. Ήταν δίπλα του στο Μέγαρο Μαξίμου, όταν προσπαθούσαν να χειραγωγήσουν τη διαδικασία για τις άδειες και να φτιάξουν κομματικό τηλεοπτικό σταθμό. Από ό,τι φαίνεται έχει και συνέχεια η υπόθεση αυτή, θυμόμαστε κάτι σημειώματα και κάτι sms για κάτι σακούλες και για κάτι «Α2» που κατατέθηκαν -με μαρτυρία, επώνυμα- στο Δικαστήριο.

Ζούμε σε κοινοβουλευτική δημοκρατία, έχουμε θεσμούς που λειτουργούν. Υπάρχουν δικαστές στην Αθήνα. Μέσα από μια ακροαματική διαδικασία, με ομόφωνη απόφαση, κρίθηκε ένοχος ο στενότερος συνεργάτης του κ. Τσίπρα για χειραγώγηση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Όχι επειδή κάποιος κάτι είπε, κάτι νόμισε, όχι επειδή έφτασαν στα χέρια του κάποιες καταγγελίες, όχι γιατί το είπαν τα ρυπαρά δίκτυα. Έγινε δίκη, ακροαματική διαδικασία, υπήρξαν καταθέσεις, απολογίες, αγορεύσεις, εισήγηση της εισαγγελέως και 13 δικαστές -ούτε ένας ούτε δύο- αποφάσισαν ομόφωνα ότι ο κ. Παππάς είναι ένοχος.

Είναι δυνατόν να μην έχει ο κ. Τσίπρας, ήδη απομακρύνει από το κόμμα του -και αποσύρει προφανώς από τα ψηφοδέλτιά του- έναν άνθρωπο που κρίθηκε ομόφωνα ένοχος με απόφαση Ειδικού Δικαστηρίου 13-0 για παράβαση καθήκοντος;

Ένας Υπουργός καταδικάστηκε για παράβαση καθήκοντος. Δεν υπάρχει βαρύτερο παράπτωμα για δημόσιο λειτουργό. Επιχείρησε να χειραγωγήσει έναν διαγωνισμό, για να δώσει τηλεοπτική άδεια. Καταδικάστηκε ομόφωνα, ως ένοχος, ο άνθρωπος που είχαν αρμόδιο για τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης για προσπάθεια χειραγώγησης. Αυτοί είναι που κατηγορούν την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για εκτροπή, για παρεμβάσεις στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Έχουμε γεγονότα, 13-0 ομόφωνα ένοχος γι’ αυτό που κατηγορούταν, γι’ αυτό που παραπέμφθηκε με βούλευμα της Δικαιοσύνης. Σεβόμαστε την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης ή όχι; Ομόφωνα αποφάσισαν ότι ο κ. Παππάς είναι ένοχος. Θα αναλάβει ο κ. Τσίπρας, που τον είχε δίπλα του στο Μέγαρο Μαξίμου, την πολιτική ευθύνη; Ήξερε, δεν ήξερε; Θα μας πει, επιτέλους; Θα τον αποσύρει από τα ψηφοδέλτια; Θα τον διαγράψουν από τον ΣΥΡΙΖΑ;

Για τις εκλογές

Όπως έχει πει και ο Πρωθυπουργός, από την Άνοιξη και μετά -δεδομένου ότι θα πάμε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις όπως είναι πολύ πιθανό- είναι πιθανόν να ξεκινήσουν οι διαδικασίες. Κοντά είμαστε. Η πραγματικότητα είναι ότι πλησιάζουμε. Φτάνοντας τόσο κοντά στη λήξη της κοινοβουλευτικής θητείας, δεν μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει τις εκλογές πρόωρες. Είχαμε πει από την αρχή ότι οι εκλογές θα γίνουν κοντά στο τέλος της τετραετίας και μείναμε απολύτως συνεπείς σε αυτό. Όλα θα γίνουν, σεβόμενοι απολύτως αυτά που επιβάλλουν οι νόμοι και το Σύνταγμα.

Ο κ. Μητσοτάκης με τον κ. Τσίπρα έχουν αντιπαρατεθεί στη Βουλή κατά τη διάρκεια της τετραετίας για 95 ώρες, τις περισσότερες από όλες τις κυβερνητικές θητείες της τελευταίας περιόδου. Δεν υπάρχει ζήτημα, μεγάλο ή μικρό, που να μην έχουν αντιπαρατεθεί. Προφανώς και η διαδικασία της τηλεμαχίας, του debate, ανάμεσα σε πολιτικούς αρχηγούς, δύο ή και περισσότερους, πάντοτε είναι στο τραπέζι του διαλόγου κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, στα επιτελεία των κομμάτων, στη διακομματική. Αυτό θα γίνεται και τώρα. Και εμείς θα προσέλθουμε με θετική διάθεση. Δεν είμαστε αρνητικοί. Το ξεκαθαρίσαμε και θα το δούμε.

Σε σχέση τώρα με τη χθεσινή διαδικασία, ήταν μια ενδιαφέρουσα συζήτηση, εγώ τουλάχιστον θα προτιμούσα τη διαδικασία πιο διαδραστική. Για παράδειγμα, μετά το τέλος των ερωτήσεων που είχαμε το δικαίωμα να υποβάλλουμε, η κυρία Τσαπανίδου σε μένα και εγώ στην κυρία Τσαπανίδου, θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει και μια follow up ερώτηση. Παρ’ όλα αυτά, ήταν ένα θετικό πρώτο βήμα που έδωσε τη δυνατότητα στον κόσμο να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Κρατώ την επιμονή της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης  -και η κυρία Τσαπανίδου το εξέφρασε αυτό- να υπερασπίζεται απόλυτα την περίοδο διακυβέρνησης 2015-2019. Χωρίς, δηλαδή, την ανάγκη να επισημανθεί ότι «εδώ κάναμε λάθος, αυτό θα το κάναμε διαφορετικά». Είναι παράδοξο γιατί αυτή την πολιτική να την αποδοκίμασε εκκωφαντικά ο κόσμος το 2019. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι είναι καλό που δεν έχει αλλάξει σε τίποτα σε σχέση με το 2015. Εκτός από την κυρία Τσαπανίδου, δεν έχει προστεθεί ούτε ένα νέο πρόσωπο στα στελέχη πρώτης γραμμής και το κυριότερο τίποτα δεν έχει αλλάξει σε ό,τι αφορά τις ιδέες, το ύφος, την πολιτική, την προσέγγιση για τις επόμενες εκλογές.

Για την οικονομία

Τίποτα από όσα έχουμε κάνει στον τομέα της οικονομίας, στη στήριξη των ανθρώπων δεν ήταν αμελητέο. Ήταν στοχευμένο, ουσιαστικό και πάντοτε τέτοιο, ώστε να μην δημιουργεί παράπλευρα προβλήματα, είτε στην οικονομία, είτε στις επιχειρήσεις.

Συνολικά, κατά την περίοδο αυτής της κυβερνητικής μας θητείας, αυτή την πρώτη μας τετραετία, λιγότερο ή περισσότερο ενισχύθηκαν είτε άμεσα, είτε έμμεσα τα εισοδήματα όλων των πολιτών. Η κατάργηση της Εισφοράς Αλληλεγγύης, η κατακόρυφη μείωση όλων των φόρων -του ΕΝΦΙΑ για παράδειγμα και μια σειρά άλλων φόρων- της Εισφοράς Αλληλεγγύης, έμμεσα ή άμεσα, ενίσχυσε το εισόδημα των πολιτών. Και αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης περιόδου. Το έχει πει ο Πρωθυπουργός, πολλές φορές. Αν αυτή η τετραετία ήταν η τετραετία της μείωσης των φόρων που δεσμευθήκαμε και το καταφέραμε, μέσα σε ένα πολύ δυσμενές διεθνές οικονομικό περιβάλλον, η επόμενη τετραετία είναι η τετραετία της αύξησης των μισθών.